YAZI OYUNU

Rastgele bir tuşa bas. Sonra kafanı kaldır ve bak, anlamlı bir kelimenin baş harfi olur gibi duruyor mu? Hangi kelime olsun; ilk aklına gelen mi, biraz düşündükten sonra içine doğan mı? Fark etmeyecek. Yazmaya başlayacaksın iki türlü de. Bir kez devamı geldi miydi kelimenin, dur durak nedir bilmeyeceksin her zamanki gibi. Aniden hatırladığın bir film sahnesi gibi şiirsel olacak vaktin.

Oturup da masanın başına anılarını mı yazacaksın dersin? Belki bir şey hissettirmiştir sana bugün karşılaştığın çingene güzeli. Elini her gün çıktığın yokuşun sivri dönemecindeki tarihi hayratta mı yıkadın? Otobüstür belki, çok beklemiştin onu dün ve gelmemişti. Kararsız kalmıştın, yürüsen mi beklesen mi?

En son okuduğun kitabın hissedilecektir esintisi. Ancak bunu seni ya da kitabı bilenler değil, seni ve kitabı bilip de senin kitabı okuduğunu görenler hissedecektir. Göndermede mi bulundun yoksa bir tür saygıdan mıydı bu tutumun?

Müzik çalsın isteyebilirsin. Müzikle hep daha duyguludur dakikalar. Yazı yazarken bir taraftan da işitmek kulağında, bir haber vereni. Evet evet, gerçekten bir filmdeymişsin gibi. Ama müziklerin başlı başına bir anlatıcı olduklarını unutma. Onlar, anlatılanlara fon olsun diye yazılmamışlardır. Her müzik, sana kendi hikayesini anlatır. Yazarken müzik dinlemenin tehlikesi, yazdığın hikayeden kopup dinlediğine odaklanmaktır.

Ne zaman bitecek dersin yazın? Düşünceler diyarlarından koptuklarında, belki. Ya da elbet geçip gittiğinde o çok sesli his. Boğazdan geçen gemilerin çığlığını duymuşsundur, biraz aristokrat çıkar hani sesleri. Ben buradayım derler, demirbaşlarıyla. Bir geminin çığlığı, kesildikten sonra bile çınlatmaya devam eder çan kulelerini. Fakat en fazla yarım saate, bir de bakmışsın ki dönmüş gemi Kuleli'nin kıvrımından. Hissiyatlar da işte bu gemi çığlıkları gibidir içinde. Kalacak sanırsın ama geçip gider.

Yahut, nasıl başlamışsan öyle bitir. Yani rastgele. Bir tuşa bas. Sonra kafanı kaldır ve bak, anlamlı bir kelimenin baş harfi olur gibi duruyor mu?