Saksıdaki petunya, ölmek üzereyken "ah hayır, yine mi" demekten kendini alamayan bir çiçektir. Kendisini Douglas Adams'ın sayfalarında, bir türlü ölmek bilmeyen ruhunuysa satırlarımda bulabilirsiniz.
Kız, önceki gecelerde yazdığı bir şiiri okudu yüksek sesle. Övündü kendisiyle, ne güzel yazıyorum dedi. Bu günlerde geçmiş günlerinin hakkını veriyordu, hiç yoktan övebiliyordu kendisini. Övülmemiş günlerine sayıyordu. Şiir okumak bir kur…
Bir hesap vardı instagramda, ta ilk zamanlarda. Çok hoş ve enteresan videolar çekiyordu. Yaptığı, görünüşte kulağa basit geliyordu ama fikir çok yaratıcıydı. O zamanlar için keşfedilmemiş bir tarzda, azınlıkta kalmış bir kesim insana özel bir hizmet…
Küçükken izlemeyi çok sevdiğim bir belgesel vardı. Bir Fransız belgeseliydi, kır saçlı bir sunucusu vardı. Belgeselin her bölümünde dünyanın bir başka sorununa dikkat çekiliyordu. Küçük benliğim dünyayı umursamayı ve gezegen için endişelenmeyi orada…
Denizin uzaklardan getirdiği yabancı, anlamsız bir şeydim ben de, sevgili Melih Cevdet Anday Şimdi karaya çıktım. Bu kara benim karam mıdır? Bu kara kimin karasıdır? Karalar kimsesiz ama yassıdır. Ardına dönüp bakma derler, ardında deniz olsa da. Yüzü…
Üç gündür şehrimde yaz yağmurları yağmakta. Bu kurak şehir, ben onu tanıdım tanıyalı, nice zamandır ilk defa böylesine bereketli bir yaz yaşamış olmalı. Islanmış toprağın kokusunu içime çekmek, yağmurda veya yağmurdan hemen sonra dışarıya çıkabilmek h…
On The Way Back Home şarkısını söylerken Melinda Coomps Ps: On yedi gün önce İnstagram'da tatlı bir profille karşılaştım. Profilin sahibi kadın, bir yazardı. Edebi ve özel paylaşımlarının yanı sıra açık olarak beyan ettiği nöroçeşit kimliğinin …
Hayatım belli mi olsa? Günüm planlı, geleceğim istikrarlı, hedeflerim sabit mi olsa? Ne yaptığımı bilsem mi acaba güne başlarken ve gün sonunda? Gökyüzüyle içimi açmak varken diretsem mi iş başında, çalışmaya özgülensem mi? Henüz vakti değil diye bir …