Saksıdaki petunya, ölmek üzereyken "ah hayır, yine mi" demekten kendini alamayan bir çiçektir. Kendisini Douglas Adams'ın sayfalarında, bir türlü ölmek bilmeyen ruhunuysa satırlarımda bulabilirsiniz.

EREĞİN AKSİ


Bu dağları seviyorum
Bu memleketi
Hep bir tarafı buruk
Boynu bükük hissettiren
Kimsesizliğini
Ona sahip çıkılmamıştır
Neden?
Ne bilen var ne bilmeyen

Bu dağlarda
Kışın bu tarafında
Yazın öteki yüzünde
Ferahlık ve eğlenceden uzak
Dünyanın nasır bağlamış topuğunda
Ruhuma uyan bir şeyler var

Bu sarılık
Bu yangın yeri, haşlanan ten
Susuzluğun öfkelendirdiği
Acımsı koku
O mu bulaşır insana
İnsan mı bulur onda kendini

Burada kimse
Kimsenin aynası değil
Aynalar çatlar, kavrulur, toz olur
Bütün nihayetler toprağa varır
Dağlar, toprağın hükümdarıdır
Suret onlardadır

23.09.23

Hanne Geyik

Yazarak düşünüyorum.

Yorum Gönder