Saksıdaki petunya, ölmek üzereyken "ah hayır, yine mi" demekten kendini alamayan bir çiçektir. Kendisini Douglas Adams'ın sayfalarında, bir türlü ölmek bilmeyen ruhunuysa satırlarımda bulabilirsiniz.

BUSELİK MAKAMI


Bazen ne kadar abarttığımızı düşünüyorum yaşamayı
Onca kavgalarımızı
Koşuşturmalarımızı

Oysa yaşamak
Zor değildir
Sevmek lazımdır yalnızca
Ve sevmeyi öğreten bir şarkı
Tek gereken budur.

*

Sevdiceğini görürsün
Turuncu bir metroda
Sana yer tutmuştur
Yanına oturursun
Hareket eder tren
Paslı ve sesli
Gidersiniz ikiniz
Birlikte
Evinize.

Ne yaptın diye sorar o sana.
Hiç, dersin sen.
İş, güç, hengame.
Hep, der o.
Farklı tas farklı terhane.

Saçlarına dokunur elin
Omzunda ney'in
Omuz omuzasın
Sen ve sevdiceğin

Akar
Akan her şey
Gün
Turuncu metro
Sesler
Yürekleriniz.

*

Şarkı bitince
Uyanırsın, herkes gibi
Uyanma
Şairin sözünü hatırla:
'uyanmanın bedeli
serapları fedadır.'


Hanne Geyik

Yazarak düşünüyorum.

2 Yorumlar